illdoll

วันนี้ไปทำบุญโลงศพที่วัดหัวลำโพงหลังเลิกงาน

ขณะที่กำลังรอแป๋มดูใบเซียมซีอยู่ พลันก็มีนกตัวเล็กตกลงมาจากข้างบนไม่รู้มาจากไหน

ลงมาตรงหน้าเราเลย (อีกนิดเดียวก็ลงกลางกบาลแระ)

ดูท่าทางมันคงจะบาดเจ็บเพราะบินไม่ได้เลย ขณะที่กำลังจะก้มลงอุ้มมันขึ้นมา

จู่ๆ แม่บ้านของวัดก็เงื้อไม้กวาดจะกวาดมันเข้าบุ้งกี๋ซะงั้น...

"อย่าค่ะๆ มันยังไม่ตาย" แป๋มร้องบอก

เรารีบเอามันห่อทิชชู่อุ้มขึ้นมาจะพาไปปล่อยสักที่ (ยังไม่ได้คิดว่าที่ไหน)

แม่บ้านก็บอกว่า "เอาไปคืนเค้าสิ นกของเค้านะ"

เค้า ของ แม่บ้านคือ คนขายนกสำหรับปล่อยที่อยู่หน้าวัด

โห่...จิตใจคน นกบาดเจ็บแท้ๆ จะให้ฉันเอาไปให้คนขายนกหรอ ฝันไปเหอะ!!

เดินวนเวียนคิดไปมาว่าจะเอามันไปไหนดี ตอนนี้ร้านสัตว์แพทย์ก็คงปิดหมดแล้ว

จะเอาไปปล่อยวัดก็กลัวว่าแมวหมาจะมากัดตาย เพราะมันบินไม่ได้เลย ท่าทางอ่อนแรงมากๆ

มันไม่ค่อยขยับตัวและทำตาหรี่ๆ เหมือนจะหลับตลอดเวลา

เลยตัดสินใจ(แอบ)เอามันขึ้นรถใต้ดินกลับบ้าน กะว่าเอาใส่กล่อง ให้ผลไม้ให้น้ำ

จนกว่าจะหาทางออกที่ดีกว่าการปล่อยมันตามยถากรรมไว้ที่วัด

เลยเอามันห่อกระดาษทิชชู่ ใส่ถุงก็อปแก๊ป วางเบาๆ ประคองเบาๆ  

แล้วอ้าถุงไว้ตลอดทางเพราะกลัวมันไม่มีอากาศหายใจ (โครตกลัวเจ้าหน้าที่รถใต้ดินเห็นเลย)

ตลอดทางก็พยายามจะแง้มดูว่า มันยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า แรกๆ มันก็ยังกระดิกตัว ยังหายใจ

แต่พอไปได้ครึ่งทาง มันก็เริ่มนิ่งไป ในใจเราก็กลัวว่ามันจะตายแล้ว ภาวนาว่าขอให้รอด

แต่พอถึงบ้าน ... มันก็นิ่ง ... ตัวแข็งทื่อ

...มันตายซะแล้ว...

เสียใจมากๆเลยอ่ะ เสียใจที่ช่วยอะไรมันไม่ได้เลย

มันคงบาดเจ็บมากแล้วตกลงมาจากขื่อหลังคา

เราก็ไม่รู้ว่าเราทำให้มันบอบช้ำกว่าเก่าหรือเปล่า หรือมันตกใจกลัวเราจนช็อกตาย

แต่ยังไงก็ตามเราทำดีที่สุดแล้ว ขอโทษนะ เจ้านกน้อย...

สุดท้ายก็เอามันไปฝังดินที่ใต้โคนต้นมะม่วง

ได้แต่อวยพรขอให้ชาติหน้ามันไปเกิดในที่ดีๆ สบายๆกว่านี้

และไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกต่อไป

R.I.P

ดอง  TAG จากคุณ ILL ไว้ซะนาน อ่ะ มาทำซะหน่อย เดี๋ยวเค้าจะงอนหาว่าไม่สนใจ !!

แฉ 5 รูปที่อยู่ในคอมของเราน่ะหรอ ก๊ากกก! อย่าหวังจะเจอรูปสวยดี ๆเพราะมันไม่มี มีแต่อะไรก็ไม่รู้

อ่ะ มาเริ่มกันเลยดีกว่า!

1. รูปตอนเด็กๆ กับความทรงจำ (ที่สียังไม่เคยจาง)

อันนี้มันออกแนวความทรงจำอันแสนสวยงามมากกว่า นอกจากรูปตัวเองตอนเด็กที่น่าอายเกินบรรยายแล้ว ทางด้านหลังของภาพยังคงมีรถคันเก่าที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าตกไปเป็นของใครหรือถูกเป็นแยกชิ้นส่วนเป็นอะไรไปแล้วอยู่ด้วย รถคันนี้เป็นรถที่เรารักมาก ถ้าจำไม่ผิดจะเป็น Nissan Bluebird เก๋ากึ๊กของพ่อ มันเป็นรถที่เบาะนั่งสบายมาก แล้วรถมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เราสามารถจดจำได้ถึงทุกวันนี้ด้วย มันเป็นรถที่เราชอบนั่งเพราะมีความทรงจำดีๆอยู่มากมาย ในตอนเด็ก (พ่อขายไปตอนเราอยู่ประมาณ ป.4)  

อีกอย่างคือต้นชบาสีเหลืองๆ นี้ เป็นต้นที่อยู่หน้าประตูบ้านพอดี เราชอบไปนั่งเล่นตรงโคนต้น ชอบเด็ดใบ เด็ดดอกมันมาเล่นขายของ ตอนนี้มันไม่อยู่แล้วเพราะรู้สึกว่าจะเป็นโรคพืชโรคเพลี้ยะสักอย่างนึง พ่อเลยขุดทิ้งไปแล้ว ตั้งแต่เราเด็กเหมือนกัน

เฮ้ออออ...พูดแล้วก็ให้คิดถึง วันวานที่แสนหวานในวัยเยาว์ มีความสุขจิง!

 2. วัชพืชแสนสวย

นอกจากต้นไม้ ใบหญ้าอันแสนจะมากมายรายรอบบ้านเราแล้ว สิ่งนึงที่น่าประทับใจมากๆ คือเจ้าดอกนี้ (คือดอกอะไรไม่รู้) มันบังเอิญมาขึ้นอยู่ตรงมุมสนามหญ้าหน้าบ้านเราพอดี มันเป็นดอกไม้กอเล็กมากๆ แต่จะชอบผลิดอกสวยๆ ให้เราได้ชื่นชมอยู่เสมอๆ โดยเฉพาะหน้าฝนแบบนี้ สันนิษฐานว่ามันคงมากับนกกระจิบนกกระจอกที่ชอบมาเดินเล่น หัดบิน หากิน ในสนามบ้านเรา ....

ทุกๆครั้งเวลาเราเห็นมันออกดอก ทำให้เรารู้สึกมีกำลังใจในการต่อสู้ชีวิตยังไงบอกไม่ถูก ขนาดดอกไม้เล็กๆที่บังเอิญมาโตในบ้านใครก็ไม่รู้ ที่เค้าอาจจะไม่ต้องการมันก็ได้ ยังออกดอกได้สวยขนาดนี้ แถมยังทำให้คนในบ้านชื่นชอบ จนไม่ถอนมันทิ้งไปอีกด้วยสิ น่าชื่นชมจริงๆเลยนะ

3. หนอน !!

เออ มีดอกไม้ก็ต้องมีหนอนสินะ...?

อันนี้เป็นรูปหนอน (คาดว่าจะเป็นหนอนแก้วที่กำลังจะลอกคราบอีกในไม่ช้า...หรือเปล่า?) ที่บังอิญเจอในดอกไม้ที่ออฟฟิศเก่าเค้าซื้อมาถวายพระ ทุกคนเลยแยกมันออกมา เพราะมีผู้หญิงบางคนรังเกียจและกลัว แต่แน่นอนว่าไม่ใช่เรา

ที่เราชอบรูปนี้เพราะ พอถ่ายรูปตอนไม่ใช่แฟลชกะใช้แฟลช (รูปที่ 2) มันให้ความรู้สึกสยองแตกต่างกันดี 5555

สัตว์โลกนี้ช่างแสนแปลกประหลาดหนอ....

สุดท้ายเจ้าตัวนี้ก็ถูกนำไปปล่อยไว้ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งใกล้ออฟฟิศโดยคุณ ILL นั่นเอง (ความจริงเราอยากเอากลับไปเลี้ยงที่บ้านด้วยซ้ำ...อด!)

4. นก (เขา) คู่รัก

ภาพนี้ถ่ายได้ตอนอยู่บนชั้น 7 ของตึกที่มหาลัย ขณะนั่งรออาจารย์มาประชุมเรื่อง Thesis

มันบังเอิญบินมาเกาะด้วยกันพอดี คาดว่าคงเป็นคู่รักที่บินมาพักเหนื่อยด้วยกัน...

ไม่ต้องบรรยายมาก ให้อารมณ์โรแมนติกแบบน่ารักๆ เห็นแล้วก็ชื่นชมนกที่มันรักคู่ของมันเนอะ!

5. สีเล็บ...เจ็บๆ

 อย่าได้ตกใจ นี่คือมือ(นาง)ของข้าพเจ้าเอง ขณะเรียนอยู่ระดับมหาลัย
อันนี้ถ่ายเก็บไว้ตอนทาเล็บสลับสีต่างๆ ตอนนั้นชอบทาเล็บมากกกกก (ทาเองนะ ไม่ได้ไปร้านหรอก)
ช่วงนั้นฮิตทาสีสลับกัน เลยได้เห็นสีสันสดใสแบบในภาพนี้แหละ

ดูแล้วก็ให้คิดถึงชีวิตตอนนั้น อยากจะทำไรก็ทำ อยากจะเป็นไรก็เป็น
ไม่ต้องแคร์ใคร ไม่ต้องคิดมาก มีสีสัน สนุกสนาน อิสระ
แล้วดูตอนนี้เอาเถิด..... แก่ลง...แก่ลง เรื่อยเปื่อย เฉื่อยเฉามากๆ

ว่าแล้วก็ลองทาสลับสีดูมั่งดิ๊ อยากรู้ว่าไปทำงานวันจันทร์จะโดนทักว่าอะไร และทักกี่คน 5555

จบค่ะ

ใครอยากทำต่อก็ทำได้เลย คงไม่ต้อง Tag เรียงตัวกันหรอกเนอะ ! ^^

เข้าเบญจเพสเป็นที่เรียบร้อยแล้วในวันนี้!!

จริงๆวันนี้ก็เป็นอีก 1 วันทำงาน ที่แสนธรรมดาวันหนึ่ง
แต่ต้องขอบคุณทุกๆคนมาก ที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกพิเศษ

 เริ่มต้นวันด้วย "Happy Birthday" จากแม่....

 แล้วตามด้วยเสียง "Happy Birthday" แบบนับไม่ถ้วนจากทุกสารทิศในออฟฟิศ

 ประเดิมด้วยของขวัญชิ้นแรกจาก แป้ง & แป๋ม เพื่อนที่น่ารัก

เปิดออกมาต้องอึ้ง!! เพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะทุ่มเททำให้ขนาดนี้ กรอบรูปนี้มาพร้อมจดหมายน้อย
แทนความในใจ น่ารักมากๆ

 ตามด้วยโกโก้ปั่น น้ำใจน่ารักๆ ที่มีให้ในวันเกิดจากโบ๊น

 เซอร์ไพร์สตอนเที่ยงจากเบนซ์ ที่หอบ CUPCAKE กับ CHOCOLATE น่ารักๆมาให้

~ ปลื้มมาก ~

CUPCAKE จาก MS. SASA มาเป็น PACK เลยน่ารักมากๆ ถูกใจ

มาพร้อม CHOCOLATE เก๋ๆ จาก Vanilla Industry วู้ฮู้! ชอบที่สุดเลย!!!

 และของขวัญน่ารักๆ จากพี่พร (เอาจิงๆ กำลังอยากได้ปากกาน่ารักๆไว้จดโน๊ตตอนประชุมพอดีเลย!)

ตอนบ่ายๆสู้งานแบบไม่ถอย เพราะเย็นนี้จะได้รีบไปทานข้าวเย็นกะเบนซ์

 ก่อนกลับบ้านได้รับเซอร์ไพรส์อันแสนน่าประทับจากทีม Mobile + Daraoke ที่น่ารักทุกคน
เป็นเค้กช็อกโกแล็ตแสนอร่อยจากทุกๆคน และ พี่บอย!!
โอ๊ย ปลื้มใจไม่มีวันลืมเลือน (เค้กอร่อยขาดใจจากร้าน Memay เจ้าเก่า แทบทุกงาน)

  ปิดท้ายวันเกิดที่น่ารักด้วย กินฟรีที่ฟูจิ และ ของขวัญที่น่ารักชิ้นนี้ ตบท้าย 
*เวลามีเทศกาลอะไร เบนซ์ชอบจะให้รูปที่ออกแบบเองมาให้ อันนี้น่ารักมากๆ
มันคือเจ้าแมวขาวกับ CUPCAKE ของโปรด อิอิ (เรารู้กันอยู่สองคน)

ชอบมากที่สุดในโลก !!!!

 ปิดท้ายที่สุดแห่งที่สุดของวัน ด้วยคำอวยพรจากพ่อ

วันนี้รู้สึกได้เลยว่าเป็นวันของเราจริงๆ รู้สึกว่าวันนี้เป็น HAPPY BIRTHDAY จริงๆ

ขอบคุณทุกๆคน ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ส่งคำอวยพรมาจากทุกช่องทาง
ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนไม่พิเศษคนนึ้ได้รู้สึกพิเศษในวันพิเศษๆ ของเค้า

ขอบคุณจ้า!