illdoll

วันนี้ไปทำบุญโลงศพที่วัดหัวลำโพงหลังเลิกงาน

ขณะที่กำลังรอแป๋มดูใบเซียมซีอยู่ พลันก็มีนกตัวเล็กตกลงมาจากข้างบนไม่รู้มาจากไหน

ลงมาตรงหน้าเราเลย (อีกนิดเดียวก็ลงกลางกบาลแระ)

ดูท่าทางมันคงจะบาดเจ็บเพราะบินไม่ได้เลย ขณะที่กำลังจะก้มลงอุ้มมันขึ้นมา

จู่ๆ แม่บ้านของวัดก็เงื้อไม้กวาดจะกวาดมันเข้าบุ้งกี๋ซะงั้น...

"อย่าค่ะๆ มันยังไม่ตาย" แป๋มร้องบอก

เรารีบเอามันห่อทิชชู่อุ้มขึ้นมาจะพาไปปล่อยสักที่ (ยังไม่ได้คิดว่าที่ไหน)

แม่บ้านก็บอกว่า "เอาไปคืนเค้าสิ นกของเค้านะ"

เค้า ของ แม่บ้านคือ คนขายนกสำหรับปล่อยที่อยู่หน้าวัด

โห่...จิตใจคน นกบาดเจ็บแท้ๆ จะให้ฉันเอาไปให้คนขายนกหรอ ฝันไปเหอะ!!

เดินวนเวียนคิดไปมาว่าจะเอามันไปไหนดี ตอนนี้ร้านสัตว์แพทย์ก็คงปิดหมดแล้ว

จะเอาไปปล่อยวัดก็กลัวว่าแมวหมาจะมากัดตาย เพราะมันบินไม่ได้เลย ท่าทางอ่อนแรงมากๆ

มันไม่ค่อยขยับตัวและทำตาหรี่ๆ เหมือนจะหลับตลอดเวลา

เลยตัดสินใจ(แอบ)เอามันขึ้นรถใต้ดินกลับบ้าน กะว่าเอาใส่กล่อง ให้ผลไม้ให้น้ำ

จนกว่าจะหาทางออกที่ดีกว่าการปล่อยมันตามยถากรรมไว้ที่วัด

เลยเอามันห่อกระดาษทิชชู่ ใส่ถุงก็อปแก๊ป วางเบาๆ ประคองเบาๆ  

แล้วอ้าถุงไว้ตลอดทางเพราะกลัวมันไม่มีอากาศหายใจ (โครตกลัวเจ้าหน้าที่รถใต้ดินเห็นเลย)

ตลอดทางก็พยายามจะแง้มดูว่า มันยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า แรกๆ มันก็ยังกระดิกตัว ยังหายใจ

แต่พอไปได้ครึ่งทาง มันก็เริ่มนิ่งไป ในใจเราก็กลัวว่ามันจะตายแล้ว ภาวนาว่าขอให้รอด

แต่พอถึงบ้าน ... มันก็นิ่ง ... ตัวแข็งทื่อ

...มันตายซะแล้ว...

เสียใจมากๆเลยอ่ะ เสียใจที่ช่วยอะไรมันไม่ได้เลย

มันคงบาดเจ็บมากแล้วตกลงมาจากขื่อหลังคา

เราก็ไม่รู้ว่าเราทำให้มันบอบช้ำกว่าเก่าหรือเปล่า หรือมันตกใจกลัวเราจนช็อกตาย

แต่ยังไงก็ตามเราทำดีที่สุดแล้ว ขอโทษนะ เจ้านกน้อย...

สุดท้ายก็เอามันไปฝังดินที่ใต้โคนต้นมะม่วง

ได้แต่อวยพรขอให้ชาติหน้ามันไปเกิดในที่ดีๆ สบายๆกว่านี้

และไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกต่อไป

R.I.P